Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Бек анасы джыламаз.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Суу кетер, таш къалыр.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Тойгъан антын унутур.
Джангыз торгъай джырламаз.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Зар адамны насыбы болмаз.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Эл ауузу – элия.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Сабий кёргенин унутмаз.
Башынга джетмегенни сорма.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Асхат ашлыкъ сата, юйдегиси ачдан къата.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Керти сёзге тёре джокъ.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Тай асырагъан, атха минер.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Битмегеннге сакъал – танг.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
