Башынга джетмегенни сорма.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Аджашхан тёгерек айланыр.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Тёзген – тёш ашар!
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Ата – баланы уясы.
Хар сёзню орну барды.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Ушамагъан – джукъмаз.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Дуния мал дунияда къалады.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Баш болса, бёрк табылыр.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Ана къойну – балагъа джандет.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
