Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Ханнга да келеди хариблик.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Таш ата билмеген, башына урур.
Билим къая тешер.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Ариуну – ауруу кёб.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Окъ къызбайны джокълайды.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Элиб деген, элге болушур.
Элни кючю – эмеген.
Дууулдаса – бал чибин, къонса – къара чибин.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Кюлме джашха – келир башха.
Сёз сёзню айтдырыр.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
