Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Ариу джол аджал келтирмез.
Ашхы сёз таш тешер.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Алма терегинден кери кетмез.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Малны кют, джерни тюрт.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Зар адамны насыбы болмаз.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Джуртун къоругъан озар.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Алтыннга тот къонмаз.
Таукел адам тау тешер.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Ана къойну – балагъа джандет.
Башынга джетмегенни сорма.
Билим къая тешер.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Керилген да, ургъан кибикди.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Сабий кёргенин унутмаз.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Урунуу – насыбны анасы.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
