Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Артына баргъанны, къатына барма.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Ана къойну – балагъа джандет.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Ачны эсинде – аш.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Зарда марда джокъ.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Ат басханны джер билед.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Хар сёзню орну барды.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Тил – миллетни джаны.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Элни кючю – эмеген.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Зар адамны насыбы болмаз.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Аш иеси бла татлыды.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Билмейме деген – бир сёз
