Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Бек анасы джыламаз.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Хар зат кесини орнуна иги.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Баш болса, бёрк табылыр.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Ачны эсинде – аш.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Мал тутхан – май джалар.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Ата джурт – алтын бешик.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Рысхы – насыбха къор.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Джауумдан сора, кюн кюйдюрюр, ётюрюкден сора, айыб кюйдюрюр.
Къонагъы джокъну – шоху джокъ.
Тамчы таш тешер.
Эл ауузу – элия.
