Ауузу бла къуш тута айланады.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Тил бла келеди джыр да.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Зар адамны насыбы болмаз.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Ата – билек, ана – джюрек!
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Тил – миллетни джаны.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Дууулдаса – бал чибин, къонса – къара чибин.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Джангыз торгъай джырламаз.
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Тёрени джагъы джокъ.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Накъырданы арты керти болур.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Хар сёзню орну барды.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Хар зат кесини орнуна иги.
