Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Окъ къызбайны джокълайды.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Ашхы сёз таш тешер.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Джети тилни билген джети кишиди.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Адам сёзюнден белгили.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Чабар ат – джетген къыз.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Таукелге нюр джауар.
Ариу – кёзге, акъыл – джюрекге.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Сагъыш – къартлыкъгъа сюйюмчю.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Чомарт бергенин айтмаз.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
