Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Элни кючю – эмеген.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Къаллай салам берсенг, аллай джууаб алырса.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Бозаны арты дауур болур.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Итли къонакъ джарашмаз.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Тилчиден кери бол.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
