Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Таукел адам тау тешер.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Таукел тауну аудурур.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Эри аманны, къатыны – аман.
Дуния мал дунияда къалады.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Кёб джат да, бек чаб.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Керти сёзге тёре джокъ.
Билген билмегенни юретген адетди.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Ёмюрлюк шохлукъну джел элтмез.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Кёбге таш атма.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Эринчекни аурууу – кёб.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Аш кетер да бет къалыр.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Артына баргъанны, къатына барма.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Битмегеннге сакъал – танг.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
