Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Биреуге аманлыкъ этиб, кесинге игилик табмазса.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Джарлыны тону джаз битер.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Этни бети бла шорпасы.
Бермеген къол, алмайды.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Чомартны къолу берекет.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Билген билмегенни юретген адетди.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Адам сёзюнден белгили.
Окъ къызбайны джокълайды.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Кюлме джашха – келир башха.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
