Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Артына баргъанны, къатына барма.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Аш берме да, къаш бер.
Ат басханны джер билед.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Ёпкелегенни ашы татлы болады.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Таш ата билмеген, башына урур.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Сёз къанатсыз учар.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Этни бети бла шорпасы.
Аманнга алтын чыдамаз.
Баланы адам этген анады.
