Мадар болса, къадар болур.
Мухардан ач ычхынмаз.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Окъ къызбайны джокълайды.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Ханнга да келеди хариблик.
Элни кючю – эмеген.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Аякъларынгы джууургъанынга кёре узат.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Хансыз джомакъ болмаз.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Ариуну – ауруу кёб.
Ач уят къоймаз.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Сескекли кесин билдирир.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Ашыкъгъан cуу, тенгизге джетмез.
