Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Кюл тюбюндеги от кёрюнмейди.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
От этилмеген джерден тютюн чыкъмайды.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Чомарт джарлы болмаз.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Къарны аманнга къазан такъдырма, къолу аманнга от джакъдырма.
Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Баш болса, бёрк табылыр.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Аз сёлеш, кёб ишле.
Юреннген ауруу къалмаз.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Къыз чыгъаргъан – къызыл къымжа.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
