Билмейме деген – бир сёз
Намыс сатылыб алынмайды.
Ёнгкюч къууана барыр, джылай келир.
Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Сабий кёргенин унутмаз.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Артына баргъанны, къатына барма.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
Ана къолу ачытмаз.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Къонагъы джокъну – шоху джокъ.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Элни кючю – эмеген.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Акъдан къара болмаз.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Юреннген ауруу къалмаз.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
