Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Кёб джат да, бек чаб.
Хар сёзню орну барды.
Алма терегинден кери кетмез.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Эл ауузу – элия.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Ишлемеген – тишлемез.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Керти сёзге тёре джокъ.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Аманны къуугъан, аманлыкъ табар.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Ач келгенни – тойдур, кеч келгенни – къондур.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Уллу сёзде уят джокъ.
Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.