Этни бети бла шорпасы.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Хар зат кесини орнуна иги.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Иесиз малны бёрю ашар.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Кёз – сюйген джерде, къол – ауругъан джерде.
Тамчы таш тешер.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Ашхы сёз таш тешер.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Ач уят къоймаз.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Адебни адебсизден юрен.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
