Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Чомартны къолу берекет.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Тил – миллетни джаны.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Ата Джуртун танымагъан, атасын да танымаз.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Мадар болса, къадар болур.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Тил джюрекге джол ишлейди.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Башда акъыл болмаса, эки аякъгъа кюч джетер.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Игини сыйлагъан адетди.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Окъумагъан сокъурду, сокъур ташха абыныр!
Чабакъ башындан чирийди.
Эски джаугъа ышанма.