Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Уруну арты – къуру.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Къонагъы джокъну – шоху джокъ.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Иесиз малны бёрю ашар.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Тил – миллетни джаны.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Арба аугъандан сора, джол кёргюзтюучю кёб болур.
Телини эшигин, махтау джабар.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Ышармагъан – кюлмез, кюлмеген – къууанчны билмез.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Джети тилни билген джети кишиди.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Алма терегинден кери кетмез.
Бозаны арты дауур болур.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Керилген да, ургъан кибикди.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Сабий кёргенин унутмаз.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
