Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Къайгъы тюбю – тенгиз.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Эринчекни аурууу – кёб.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Таукелге нюр джауар.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Бек анасы джыламаз.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Ушамагъан – джукъмаз.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Ат да турмайды бир териде.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Мадар болса, къадар болур.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Баланы адам этген анады.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Намыс сатылыб алынмайды.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Ата джурт – алтын бешик.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Илму – джашауну джолу.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
