Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Тил – миллетни джаны.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Тилсиз миллет джокъ болур.
Тиширыусуз юй – отсуз от джагъа.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Ашха уста, юйюнде болсун
Гырджын – тепсини тамадасы.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Болджал ишни бёрю ашар.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Этни бети бла шорпасы.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Бермеген къол, алмайды.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Кюлме джашха – келир башха.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Керти сёзге тёре джокъ.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Суу кетер, таш къалыр.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Къарнынг къанлынга кийирир.
