Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Тынгылагъан тынгы бузар.
Джылыгъа джылан илешир.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Аманнга игилик этсенг, юйюнге сау бармазса.
Рысхы – насыбха къор.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Артына баргъанны, къатына барма.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Намыс болмагъан джерде, насыб болмаз.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Зар адамны насыбы болмаз.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Ач уят къоймаз.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Билими азны – ауузунда кирит.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Джол бла сёзню къыйыры джокъ.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Ариу джол аджал келтирмез.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Башланнган иш битер, къымылдагъан тиш тюшер.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Уллу сёлешме да, уллу къаб.
