Чомарт къолда мал къалмаз.
Ата – билек, ана – джюрек!
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Кёб джат да, бек чаб.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Тил – миллетни джаны.
Хансыз джомакъ болмаз.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Тамчы таш тешер.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Керилген да, ургъан кибикди.
Акъыллы башны – тили къысха.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Мал ёлсе, сюек къалыр, адам ёлсе, иши къалыр.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Эринчекни аурууу – кёб.
Къалгъан ишге къар джауар.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Башынга джетмегенни сорма.
