Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Акъыллы башны – тили къысха.
Аджашханны ызындагъы кёреди, джангылгъанны джанындагъы биледи.
Дуния мал дунияда къалады.
Айтханы чапыракъдан ётмеген.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Ат да турмайды бир териде.
Суу да къайтады чыкъгъан джерине.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Сёз къанатсыз учар.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Эл элде бирер малынг болгъандан эсе, бирер тенгинг болсун.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Сакъ юйюне сау барыр.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Телини эшигин, махтау джабар.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Акъыл неден да кючлюдю.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Кийим тукъум сордурур.
Чомарт джарлы болмаз.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Джырына кёре эжиую.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.