Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Алма терегинден кери кетмез.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Хар сёзню орну барды.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Артына баргъанны, къатына барма.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Игиге айтсанг – билир, аманнга айтсанг – кюлюр.
Эл ауузу – элия.
Эри аманны, къатыны – аман.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Бозанг болмагъан джерге, къалагъынгы сукъма.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Тамчы таш тешер.
Эртде тургъан бла эртде юйленнген сокъуранмаз.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Хоншуну тауугъу къаз кёрюнюр, келини къыз кёрюнюр.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Билмейме деген – бир сёз
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Ётюрюк хапар аякъ тюбю бла джюрюйдю.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
