Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Керилген да, ургъан кибикди.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Хата – гитчеден.
Чоюнну башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Тёрени джагъы джокъ.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Адамны адамлыгъы къыйынлыкъда айгъакъланады.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Ариуну – ауруу кёб.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Хар сёзню орну барды.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Итли къонакъ джарашмаз.
Элиб деген, элге болушур.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Бетинги сатма, малынгы сат.
Сакъ юйюне сау барыр.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
