Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Ариу джол аджал келтирмез.
Уллу сёзде уят джокъ.
Ана къолу ачытмаз.
Болджал ишни бёрю ашар.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Джырына кёре эжиую.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Сёз сёзню айтдырыр.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Ётюрюкчюню шагъаты – къатында.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Къазанны башы ачыкъ болса, итге уят керекди.
Таукелге нюр джауар.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Ёлген ийнек сютлю болур.
Кюлме джашха – келир башха.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
