Иги адам абынса да, джангылмаз.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Тёрдеги кюлсе, эшикдеги ышарыр.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Этим кетсе да, сюегим къалыр.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Телини эшигин, махтау джабар.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Айтылгъан сёз ызына къайтмаз.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Илму – джашауну джолу.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Хатерли къул болур.
Тёзген – тёш ашар!
Ариуну – ауруу кёб.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Садакъачыны джаны – къапчыгъында.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Биреуге кёлтюрген таягъынг, кесинги башынга урур.
Юреннген ауруу къалмаз.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Элиб деген, элге болушур.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
Игини сыйлагъан адетди.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Аман эсирсе, юйюн ояр.