Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Сабий кёргенин унутмаз.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Дуния мал дунияда къалады.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Тёрени джагъы джокъ.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Кийим тукъум сордурур.
Юйюнг бла джау болгъандан эсе, элинг бла джау бол.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Таукел адам тау тешер.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Ачлыкъ отха секиртир.
Рысхысына кёре, джаш ёсер, къышлыгъына кёре, мал ёсер.
Хансыз джомакъ болмаз.
Тюзлюк тас болмайды.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Башы джабылгъан челекге, кир тюшмез.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Бермеген къол, алмайды.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Урунуу – насыбны анасы.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Ана къолу ачытмаз.
Ашхы болсанг, атынг чыгъар, аман болсанг, джанынг чыгъар.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Хар зат кесини орнуна иги.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Хата – гитчеден.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.