Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Къонакъ болсанг, ийнакъ бол.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Джуртун къоругъан озар.
Кирсизни – саны таза, халалны – къаны таза.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Таукелге нюр джауар.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Аманны тукъумуна къарама, игини тукъумун сорма.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Сакъ юйюне сау барыр.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Баш – акъыл ючюн, акъылман – халкъ ючюн.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Ёзденликни джайгъан – джокълукъ.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Къоркъакъны кёзю экили кёрюр.
Ачны эсинде – аш.
Чомартха хар кюн да байрамды.
Ат басханны джер билед.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Оюмсуз атлагъан, аджалсыз ёлюр.
Билген билмегенни юретген адетди.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Джарлыны эшигин махтагъан джабар.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
