Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Иги джашны ышаны – аз сёлешиб, кёб тынгылар.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Аш берме да, къаш бер.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Эл ауузу – элия.
Билген билмегенни юретген адетди.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Нарт сёз къарт болмаз.
Ариу сёзде ауруу джокъ.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Кёб къычыргъандан – къоркъма, тынч олтургъандан – къоркъ.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Сыфатында болмагъаны, суратында болмаз.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Ачыкъ джюрекге джол – ачыкъ.
Адамны аты башхача, акъылы да башхады.
Ата – билек, ана – джюрек!
Кёб джат да, бек чаб.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Кёбге таш атма.
Окъ къызбайны джокълайды.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Джуртун къоругъан озар.
Ашхы сёз таш тешер.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Ачны эсинде – аш.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Акъдан къара болмаз.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Бал ашаргъа сюе эсенг, чибин ургъаннга тёз.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
