Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Керилген да, ургъан кибикди.
Ат басханны джер билед.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Эринчекни эр алмаз, эр алса да, кёл салмаз, кёл салса да, кёб бармаз!
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Уруну арты – къуру.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Сабий кёргенин унутмаз.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Баргъанынга кёре болур келгенинг.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Таш бла ургъанны, аш бла ур.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Эр сокъур болсун, къатын тилсиз болсун.
Ёлген эшек бёрюден къоркъмайды.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Адам сёзюнден белгили.
Джангыз торгъай джырламаз.
