Къызбайны юйюне дери сюрсенг, батыр болур.
Акъыл къартда, джашда тюйюлдю – башдады.
Адеб базарда сатылмаз.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Атлыны кёрсе, джаяуну буту талыр.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Чомартны къолу берекет.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Мухарны эси – ашарыкъда.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Уллу къашыкъ эрин джыртар.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Сёз къанатсыз учар.
Эринчекге кюн узун.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Башынга джетмегенни сорма.
Бойнуму джети джерден кессенг да, мен ол ишни этеллик тюлме.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Малны кют, джерни тюрт.
Бёрю да ач къалмасын, эчки да ашалмасын.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Кёкдеги болмаса, джердегин кёрмейди.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Тойчу джашха къарама, къойчу джашха къара.
Ариу сёз – къылычдан джити.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Джюз элде джюз ёгюзюм болгъандан эсе, джюз джууугъум болсун.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Илму – джашауну джолу.