Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Адам бла мюлк юлешмеген эсенг, ол адамны билиб бошагъанма, деб кесинги алдама.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Битмегеннге сакъал – танг.
Билим – акъылны чырагъы.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Уллу суу бла уллу ауруудан башынгы сакъла.
Хар зат кесини орнуна иги.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Кёб джат да, бек чаб.
Хансыз джомакъ болмаз.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Адеб джокъда, намыс джокъ.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Зар адамны насыбы болмаз.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Таукел адам тау тешер.
Джети тилни билген джети кишиди.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Атынг аманнга чыкъгъандан эсе, джанынг тамагъынгдан чыкъсын.
Джырчы ёлсе, джыры къалыр.
Тюзлюк тас болмайды.
Тили узунну, намысы – къысха.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Ана къолу ачытмаз.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Ариуну – ауруу кёб.
