Юреннген ауруу къалмаз.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Этни бети бла шорпасы.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Къарын къуру болса, джюрек уру болур.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
Артына баргъанны, къатына барма.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Ушамагъан – джукъмаз.
Ашлыкъны арба юйге келтирир, чана базаргъа элтир.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Ёлмесенг да, къарт дамы болмазса?
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Джарлы джети элни сёзюн этер.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Суу кетер, таш къалыр.
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Болджал ишни бёрю ашар.
Мураты болгъанны джюрек тебюую башхады.
Билим – акъылны чырагъы.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Эр абынмай, эл танымаз.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Эринчекге кюн узун.
Илму – джашауну джолу.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Къууут – джелге, берне – бошха.
