Тёзген – тёш ашар!
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Туз, гырджын аша, тюзлюк бла джаша.
Баланы адам этген анады.
Джашынгы кесинг юретмесенг, джашау юретир.
Билмегенинги, билгеннге сор.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Суугъа – чабакъ, къаягъа – ыргъакъ.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Таула не мийик болсала да, аууш табылыр.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Джангыз торгъай джырламаз.
Иесиз малны бёрю ашар.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Дуния мал дунияда къалады.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Джаш къарыу бла кючлю, къарт акъыл бла кючлю.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Бермеген къол, алмайды.
Сёз къанатсыз учар.
Ачыу алгъа келсе, акъыл артха къалады.
Тилчиден кери бол.
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Тойгъанлыкъ къойгъа джарашады.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Чалманны аллы къалай башланса, арты да алай барады.
Бет бетге къараса, бет да джерге къарар.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Ачлыкъ отха секиртир.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Уллу къазанда бишген эт, чий къалмаз.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Ана къолу ачытмаз.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
