Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Уллу сёзде уят джокъ.
Аз сёлеш, кёб ишле.
Ана къолу ачытмаз.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Сакъламагъан затынга джолукъсанг, не бек къууанаса, не бек ачыйса.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Хансыз джомакъ болмаз.
Итли къонакъ джарашмаз.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Гитче джилтин уллу элни джандырыр.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Уллу атлама – абынырса, уллу къабма – къарылырса.
От этилмеген джерден тютюн чыкъмайды.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Эски джаугъа ышанма.
Ашарыкъда сайлагъаннга – чий гырджын.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Баланы адам этген анады.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Адам боллукъ, атламындан белгили болур.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Тилчи бир сагъатха айлыкъ хата этер.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Алтыда кюлмеген, алтмышда кюлмез.
Юйюнг бла джау болгъандан эсе, элинг бла джау бол.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
