Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Ёзденликни кёбю ётюрюк.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Кёпюр салгъан кеси ётер, уру къазгъан кеси кетер.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Чомартны къолу берекет.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Мал тутхан – май джалар.
Адамны аманы адамны бети бла ойнар.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Тюзню ётмеги тюзде къалса да, тас болмаз.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Байма, деб да, къууанма, джарлыма, деб да, джылама.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Ана къолу ачытмаз.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Юреннген ауруу къалмаз.
Сёз садакъдан кючлюдю.
Айтхан сёзюне табылгъан.
Адам сёзюнден белгили.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Хансыз джомакъ болмаз.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Ат басханны джер билед.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Ат да турмайды бир териде.
Кёб джат да, бек чаб.
Къарнынг тойгъунчу аша да, белинг талгъынчы ишле.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Асхат ашлыкъ сата, юйдегиси ачдан къата.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Билим ат болуб да чабар, къуш болуб да учар.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Мал кёб болса, джууукъ кёб болур.