Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Къуру гыбыт бек дыгъырдар.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Ана – юйню кюн джарыгъы.
Адебни адебсизден юрен.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Тамчы таш тешер.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Аман адам элни бир-бирине джау этер.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Тешигини къатында, чычхан да батыр болур.
Ишлегенде эринме, ишде чолакъ кёрюнме.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Намыс сатылыб алынмайды.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Хар зат кесини орнуна иги.
Аман къатын алгъан, арыр, иги къатын алгъан джарыр.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Окъугъан озар, окъумагъан тозар.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Насыб бютеу халкъны юлюшюдю.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Аурууну келиую тынч, кетиую – къыйын.
Къонакъ аман болса, къонакъбай джунчур
Кийимни бичсенг, кенг бич, тар этген къыйын тюлдю.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Къонагъы джокъну – шоху джокъ.
Ёлген аслан – сау чычхан.
Тил – кесген бычакъ, сёз – атылгъан окъ.
Джюрек кёзден алгъа кёрюр.
Таукел адам тау тешер.
Магъанасыз сёз – тауушсуз сыбызгъы.
Кёбге таш атма.
Ата джурт – алтын бешик.
Джангыз торгъай джырламаз.
Ауурну тюбю бла, дженгилни башы бла джюрюген.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Билим – акъылны чырагъы.