Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Башсыз урчукъ тюзюне айланмаз.
Джаз бир кюнню джатсанг, къыш талай кюнню абынырса.
Хунаны тюбюн къазсанг, юсюнге ауар.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Хансыз джомакъ болмаз.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
Сакъ юйюне сау барыр.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Билген билмегенни юретген адетди.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Айтылгъан буйрукъ, сёгюлмез
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Кёбге таш атма.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Шапа кёб болса, аш татымсыз болур.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Эр абынмай, эл танымаз.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Ауругъаннга – кийик саулукъ, джетген къызгъа – чилле джаулукъ.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Кенгеш болса, уруш болмаз.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Бети – къучакълар, джюреги – бычакълар.
Сабийни джумушха джибер да, ызындан бар.
Малны кют, джерни тюрт.
Билим къая тешер.
Къумурсхала джыйылсала, пилни да джыгъадыла.
Алма терегинден кери кетмез.
От этилмеген джерден тютюн чыкъмайды.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Ишлерге уял да, ашаргъа табма.
Ашха уста, юйюнде болсун
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Кёб джат да, бек чаб.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Танг атмайма десе да, кюн къоярыкъ тюйюлдю.
.