Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Огъурлуну сёзю – суу, огъурсузну сёзю – уу.
Чомартны къолу берекет.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Кюн – узун, ёмюр – къысха.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Арпа, будай – ащды, алтын, кюмюш а – ташды.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Битмегеннге сакъал – танг.
Бюгюн дуния кибик, тамбла ахыратды.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Чабакъ башындан чирийди.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Къатын къылыкъсыз, эр тынчлыкъсыз.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Хаухну атма, ёнгкючню сатма.
Ойнай билмеген, уруб къачар.
Джуртун къоругъан озар.
Аш кетер да бет къалыр.
Мал тутхан – май джалар.
Билеги кючлю, бирни джыгъар, билими кючлю, мингни джыгъар.
Алма терегинден кери кетмез.
Сакъалы текени да бар, мыйыгъы киштикни да бар.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Тили узунну, намысы – къысха.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Адеби болмагъан къыз – тузсуз хант.
Ана къойну – балагъа джандет.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Биреуню тёрюнден, кесинги эшик артынг игиди.
Арбаз къынгырды да, ийнек сауалмайма.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Адебсиз адам – джюгенсиз ат.
Джарлы эскисин джамаса, къууаныр.
Юйюнгден чыкъдынг – кюнюнгден чыкъдынг.
Билген билмегенни юретген адетди.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Тенгинг джокъ эсе – изле, бар эсе – сакъла!
Ётюрюкню башын керти кесер.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Сормай – алма, чакъырылмай – барма.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Арбаз сайлама да, хоншу сайла.
Джюрекден джюрекге джол барды.
.