Гугурук къычырмаса да, тангны атары къалмаз.
Окъ къызбайны джокълайды.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Ариу джол аджал келтирмез.
Тилде сюек болмаса да, сюек сындырыр.
Ауузу бла къуш тута айланады.
Аманнга да, игиге да оноусуз къатышма.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Иши джокъну, сыйы джокъ.
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Къалгъан ишге къар джауар.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Тёзген – тёш ашар!
Билмейме деген – бир сёз
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Ашхы – джыяр, аман – джояр.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Чомартха Тейри да борчлуду.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Бичгенде ашыкъма, тикгенде ашыкъ.
Айранын берсенг, челегин да къызгъанма.
Джаным-тиним – окъуу, билим.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Чомарт бергенин айтмаз.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Билимсиз иш бармаз.
Хазыр ашха – терен къашыкъ.
Экеулен сёлеше тура эселе, орталарына барыб кирме.
Сабий кёргенин унутмаз.
Керек ташны ауурлугъу джокъ.
Къазанчы аман болса, къазаны къайнамаз.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Къызны минг тилер, бир алыр.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Къошда джокъгъа – юлюш джокъ.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Ашха уста, юйюнде болсун
Гугук кесини атын айтыб къычыргъанча, мен, мен деб нек тураса?
.