Тёрени джагъы джокъ.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Окъдан джара эртде-кеч болса да бителир, сёз джара, ёмюрге къалыр.
Тешик этген тынчды, аны джамагъан къыйынды.
Джашлыкъ этмеген, башлыкъ этмез.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Чакъырылмай келген къонакъ сыйланмай кетер.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Кёл – къызбай, къол – батыр.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Таукелге нюр джауар.
Тил – миллетни джаны.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Айырылгъанланы айю ашар, бёлюннгенлени бёрю ашар.
Чомарт къолда мал къалмаз.
Акъыллы башны – тили къысха.
Ёксюзню къалачы уллу кёрюнюр.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Атлыны ашхысы, ат тизгининден билинир
Бал чибинни ургъаны – ачы, балы – татлы.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Ашда уялгъан – мухар, ишде уялгъан – хомух.
Таш ата билмеген, башына урур.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Тура эдим джата, къайдан чыкъды хата?
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Ата Джуртуму башы болмасам да, босагъасында ташы болайым.
Къуллукъчума, деб махтанма, къуллукъ – хаух джамчыды!
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Иги – алгъыш этер, аман – къаргъыш этер.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Мадар болса, къадар болур.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Бетинги сатма, малынгы сат.
.