Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Къатыны харакетли болса, эри къымсыз болур.
Аш иеси бла татлыды.
Кёбню кёрген – кёб билир.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Адам къыйынлыгъын кёлтюрюр, зауукълугъун кёлтюрмез.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Хата – гитчеден.
Гугурук къычырмаса да, тангны атары къалмаз.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Айныгъанлы алты кюн, тогъайгъанлы тогъуз кюн.
Адебни адебсизден юрен.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Телиге от эт десенг, юйюнге от салыр.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Малны кют, джерни тюрт.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Джаханимни кёрмей, джандетге кёл салмазса.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Сёз къанатсыз учар.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Тин – байлыгъынг, терен саулугъунг.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Ашхы сёз таш тешер.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Берекет берсин деген джерде, берекет болур.
Аууз сакълагъан – джан сакълар.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Дуния мал дунияда къалады.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Акъыллы эркиши атын махтар, акъылсыз эркиши къатынын махтар.
Адамны артындан къара сабан сюрме.
Эрни эр этерик да, къара джер этерик да, тиширыуду.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Джахил болса анасы, не билликди баласы?
Чабакъ башындан чирийди.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
.