Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Урунуу – насыбны анасы.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Кёлсюзден сёзсюз тууар.
Эм ашхы къайын ана мамукъ бла башынгы тешер.
Байлыкъ келсе, акъыл кетер.
Аманнга алтын чыдамаз.
Ариуну – ауруу кёб.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Кёзю сокъурдан – къоркъма, кёлю сокъурдан – къоркъ.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
Кесине гебен этелмеген, биреуге черен эте эди.
Сескекли кесин билдирир.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Урама да – ёледи, сатама да – келеди.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Кесинге джетмегенни, кёб сёлешме.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Тамчы таш тешер.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Тас болгъан бычакъны сабы – алтын.
Джумушакъ сёз къаты таякъны сындырыр.
Джылар джаш, атасыны сакъалы бла ойнар.
Джан саулукъ бермей, сан саулукъ бермезсе.
Тили узунну, намысы – къысха.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Тёрени джагъы джокъ.
Накъырда – кертини келечиси.
Тыш элде солтан болгъандан эсе, кесинги элде олтан болгъан игиди!
Аш кетер да бет къалыр.
Гыдай эчки суугъа къараб, мюйюзле кёрмесе, джашма алкъын, дегенди.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Кийим тукъум сордурур.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Акъыллы – эл иеси, тели – эл баласы.
Ата Джуртча джер болмаз, туугъан элча эл болмаз.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Къарт болгъан джерде, берекет болур, сабий болгъан джерде, оюн болур.
Къан бла кирген, джан бла чыгъар.
Уллу сёзде уят джокъ.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
.