Абынмазлыкъ аякъ джокъ, джангылмазлыкъ джаякъ джокъ.
Сабыр джетер муратха, сабырсыз къалыр уятха.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Ёгюзню мюйюзлери ауурлукъ этмейдиле.
Эрине къаргъыш этген къатын, эрнин къабар.
Хансыз джомакъ болмаз.
Ёлюк кебинсиз къалмаз.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Хата – гитчеден.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Тенги кёбню джау алмаз, акъылы кёбню дау алмаз.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Артына баргъанны, къатына барма.
Тамчы таш тешер.
Итли къонакъ джарашмаз.
Къарнынг бла ёч алма.
Тюкюрюк баш джармаз, налат кёз чыгъармаз!
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Термилгенинги табмазса, кюлгенинге тюберсе.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Аш берме да, къаш бер.
Ана – юйню кюн джарыгъы.
Ханнга да келеди хариблик.
Телини эшигин, махтау джабар.
Эркиши – от, тиширыу – суу.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Къонакъ аз олтурур, кёб сынар.
Этни да ашады, бетни да ашады.
Джашда акъыл джокъ, къартда къарыу джокъ.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Чыбыкълыкъда бюгюлмеген, къазыкълыкъда бюгюлмей эди.
Борчунг бар эсе, хурджунунга ойлаб узал.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Ач къалгъандан, кеч къалгъан къолай.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Акъыл аздырмаз, билим тоздурмаз.
Чакъырылмагъан къонакъ къачан кетерин сормаз.
Халкъны юйю – туугъан джери.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Джумушакъ терекни къурт ашар.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Бир абыннган – минг сюрюнюр.
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Джерни букъусу кёкге къонмаз.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Ишни ахырын ойламай, аллын башлама.
.