Ашхылыкъ джерде джатмайды, аманлыкъ суугъа батмайды.
Кийиминг бла танылма, адамлыкъ бла таныл.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Джыйырма къойну юч джыйырма эбзе кюте эди.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Джырына кёре эжиую.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Сангырау къулакъ эл бузар.
Джюрекге ариу – кёзге да ариу.
Кёрмегеннге кебек – танг, битмегеннге сакъал – танг.
Ким бла джюрюсенг, аны кёзю бла кёрюнюрсе.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Аш хазыр болса, иш харам болур.
Соргъан айыб тюлдю, билмеген айыбды.
Джеринден айырылгъан – джети джылар, джуртундан айырылгъан – ёлгюнчю джылар.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Айыбны суу бла джууалмазса.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Аман хансны – урлугъу кёб.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Элиб деген, элге болушур.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Адам сёзюнден белгили.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Эринчекни аурууу – кёб.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Чакъырылмагъан джерге барма, чакъырылгъан джерден къалма.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Къызын тута билмеген, тул этер, джашын тута билмеген, къул этер.
Ашхы тенг джолгъа салыр, аман тенг джолдан тайдырыр.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Экеу тутушса, биреу джыгъылыр.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
Эм уллу байлыкъ – джан саулукъ.
Арыгъан къош чамчы болур.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Билмейме деген – бир сёз
Къызны минг тилер, бир алыр.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Азыкълы ат арымаз, къатыны аман джарымаз.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
.