Джаным-тиним – окъуу, билим.
Ачны эсинде – аш.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Кёзюнде тереги болгъан, чёбю болгъаннга кюле эди.
Джетген къыз джерли эшекни танымаз.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Биреу къой излей, биреу той излей.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Джиби бир къат джетмей эди да, эки къат тарта эди.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Иги сеники эсе да, сюйген кесимикин этеме.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Таукелге нюр джауар.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Ишни аллы бла къууанма да, арты бла къууан.
Джукъу тёшек сайламайды.
Юре билмеген ит, къонакъ келтирир.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Къулакъдан эсе, кёзге ышан.
Таукел адам тау тешер.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Ач да бол, токъ да бол – намысынга бек бол.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Эркишини аманы тиширыуну джылатыр.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Уруну арты – къуру.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Киштикге къанат битсе, чыпчыкъ къалмаз эди.
Чакъырылмагъан къонакъ – орунсуз.
Чёбню кёлтюрсенг, тюбюнден сёз чыгъар.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Тилчи тилден къаныкъмаз.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Къатын байлыкъны сюер, эр саулукъну сюер.
Баланы адам этген анады.
Ашлыкъ – бюртюкден, джюн – тюкден.
Хантына кёре тузу, юйюне кёре къызы.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Бек ашыкъгъан меннге джетсин, дегенди аракъы.
Ариу сёз джыланны орнундан чыгъарыр.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Джаралыны джастыгъында сау ёлюр.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
.