Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Тойгъан джерден туугъан джер игиди.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
Тил джюрекге джол ишлейди.
Сёз – кюмюш, джыр – алтын.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Ач – эснер, ат – кишнер.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Къонакъ кёб келюучю юйню, къазаны отдан тюшмез.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Мухар, кеси тойса да, кёзю тоймаз.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Ариуну – ауруу кёб.
Чомартны къолун джокълукъ байлар.
Ойнай билмеген, оюн бузар.
Чыкълы кюнде чыкъмагъан, чыкъса къуру кирмеген.
Ариу джол аджал келтирмез.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Айран тёгюлсе, джугъусу къалыр.
Сабий кёргенин унутмаз.
Кёлю джокъну – джолу джокъ.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Ётюрюкню башын керти кесер.
Тойну къарнашы – харс, джырны къарнашы – эжиу.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Ашхы адам – халкъ байлыгъы, ашхы джер – джашау байлыгъы.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Билмейме деген – бир сёз
Элде адам къалмаса, ит тахтагъа минер.
Ата – билек, ана – джюрек!
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Айраннга суу къош, телиге джол бош.
Болджал ишни бёрю ашар.
Къонакъны къачан кетерин сорма, къачан келлигин сор.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Керилген да, ургъан кибикди.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Ач отунчуну ачыуу – бурнунда.
Сагъышы джокъ – джукъучу, акъылы джокъ – къаугъачы.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Байлыкъ болгъан джерде, тынчлыкъ джокъду.
.