Кёбден умут этиб, аздан къуру къалма.
Эл ауузу – элек, анга ийнаннган – халек.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Халкъны джырын джырласанг, халкъ санга эжиу этер.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Ата – билек, ана – джюрек!
Биреуню эскиси биреуге джангы болмайды.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Аз сёлешген, къайгъысыз турур.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Азыгъы аз, алгъа къабар, аты аман, алгъа чабар.
Чабакъгъа акъыл, табагъа тюшсе келеди.
Эки къатын алгъан – эки ташны ортасына башын салгъан.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Чомартны къолу берекет.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Айырылмаз джууугъунга, унутмаз сёзню айтма.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Чабакъ башындан чирийди.
Кийим тукъум сордурур.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Дуния аламаты сен эсенг да, игиме деб айтма.
Чабар ат – джетген къыз.
Олтуруб кёрюнмей эди да, ёрге туруб кёрюне эди.
Халкъгъа джарагъан, джарлы къалмаз.
Эллинг бла джау болсанг да, юйюнг бла джау болма.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Аш иеси бла татлыды.
Кёл ашады да, кеси ашады.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
Уруну арты – къуру.
Хар адамгъа кеси миннген тау кибик.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Уллу айтханны этмеген – уллаймаз.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Джангыз торгъай джырламаз.
Таугъа чыгъаллыкъ эсенг, тюзде къалма.
Къолунгдан къуймакъ ашатсанг да, атаны борчундан къутулмазса.
Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Къайгъыны сюйген, къайгъы табар.
Эте билген, этген этеди, эте билмеген, юретген этеди!
Таукел адам тау тешер.
Азыкъ аз болса, эртде орун сал.
Къарнынг ауруса, ауузунгу тый
Эл ауузу – элия.
Ариу сёз аурууунгу алыр.
.