Нарт сёз – тилни бети.
Чомарт джарлы болмаз.
Къартны бурнун сюрт да, оноугъа тут.
Махтаннган къыз, тойда джукълар.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Агъач – джерни чырайы, кийим – эрни чырайы.
Баланы адам этген анады.
Ашатыргъа иш – ашхы, ишлетирге аш – ашхы.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Aдам боллукъ, сыфатындан белгили.
Баш болса, бёрк табылыр.
Миллетни бойну – базыкъ, аны бла кюрешген – джазыкъ.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
Тели турса – той бузар.
Ёгюзню мюйюзюнден тутадыла, адамны сёзюнден тутадыла.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Къолу уллу – асыу, аягъы уллу – джарсыу.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Тёзгеннге, джабылгъан эшик ачылыр.
Кёбге таш атма.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Аллахха ийнаннган кишини, Аллах онгдурур ишин.
Эринчекге кюн узун.
Тулпарлыкъ, билекден тюл – джюрекден.
Къызгъанчдан ычхыныр, мухардан ычхынмаз.
Иги болса, тамадама – махтау, аман болса, меннге – айыб.
Сууда джау джокъ, кёб сёзде магъана джокъ.
Билмейме деген – бир сёз
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
Орундукъ тюбюнде атылсам да, орта джиликме, де да айлан.
Таш ата билмеген, башына урур.
Джырына кёре эжиую.
Байны къызы баймакъ болса да, юйде къалмаз!
Эки къатын алгъанны къулагъы тынгнгаймаз.
Аман адамны тепсинге олтуртсанг, къызынгы тилер.
Нафысынгы айтханын этме, намысынгы айтханын эт.
Мени джылытмагъан кюн, меннге тиймесин!
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Тюз сёз баргъан сууну тыяр.
Юй ишлеген балта эшикде къалыр.
Алма терегинден кери кетмез.
.