Эл бла кёргенинг эрелей.
Ашхы атаны – джашы ашхы, ашхы ананы – къызы ашхы.
Сёз сёзню айтдырыр.
Джарлы тюеге минсе да, ит къабар.
Билимден уллу байлыкъ джокъду.
Акъыл бла адеб эгизледиле.
Телини эшигин, махтау джабар.
Нарт сёз – тилни бети.
Иги адам абынса да, джангылмаз.
Кютгени беш эчки, сызгъыргъаны уа, джерни джарады.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Къыйынлы джети элге оноу этер.
Окъуу – билимни ачхычы, окъуу – дунияны бачхычы.
Мен да «сен», дейме, сен да «кесим», дейсе.
Джукъу тёшек сайламайды.
Билмезни кёзю кёрмез, этмезни къулагъы эшитмез.
Тюзлюк шохлукъну бегитир.
Орну джокъну – сыйы джокъ.
Джашны джигитлиги сорулур, къызны джигерлиги сорулур.
От кюйдюрген, сау болса да, тот кюйдюрген, сау болмаз.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Джуртун къоругъан озар.
Эртде тургъан джылкъычыны эркек аты тай табар.
Насыблыны баласы кюн кюнден да баш болур, насыбсызны баласы, кюн кюнден да джаш болур.
Ачылгъан эт джабылыр, кёрген кёз унутмаз.
Аман адам этегингден тутса, кес да къач.
Тик ёргени, тик энгишгеси да болады.
Агъач халкъгъа алтынды, иссиликге салкъынды.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Ачлыкъда тары гырджын халыуадан татлы.
Къанны къан бла джуума, аманны аман бла къуума.
Баланы адам этген анады.
Рысхы – насыбха къор.
Ач уят къоймаз.
Кёб ант этген, кёб ётюрюк айтыр.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Байлыкъдан саулукъ ашхыды.
Акъыл сабырлыкъ берир.
Юй кюйдю да, кюйюз чыкъды, ортасындан тюйюш чыкъды.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Джангыз терек къынгыр ёсер.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Ётген ёмюр – акъгъан суу.
Аджалсыз ёлюм болмаз.
Узун джолну барсанг, бюгюн келирсе, къысха джолну барсанг, тамбла келирсе.
Ашхы сёз таш тешер.
Уясында не кёрсе, учханында аны этер.
Акъылсызны джууукъгъа алма, акъыллыны кенгнге салма.
.