Бастасын ашагъан, хантусун да ичер.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Игилик игилик бла сингдирилиучю затды.
Акъыллы айтыр эди, акъылсыз къоймайды.
Къарнынг къанлынга кийирир.
Къайтырыкъ эшигинги, къаты уруб чыкъма.
Эр абынмай, эл танымаз.
Нёгер болсанг, тенг бол, тенг болмасанг, кенг бол.
Байдан умут эте, джарлыдан ёгюз багъасы къорады.
Элге къуллукъ этмеген, элге ие болмаз.
Сютню башын джалагъан къутулур, тюбюн ичген тутулур.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Аманнга алтын чыдамаз.
Ётюрюкден тюбю джокъ, кёлтюрюрге джиби джокъ.
Ата – билек, ана – джюрек!
Таукел тауну аудурур.
Къыз келсе, джумуш эте келеди, къатын келсе, ушакъ эте келеди.
Ашыкъгъанны этеги бутуна чырмалыр.
Къазанда болса, чолпугъа чыгъар.
Бек анасы джыламаз.
Адеб базарда сатылмаз.
Адеб этмеген, адеб кёрмез.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Къая джолда джортма, ачыкъ сёзден къоркъма.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Рысхы – насыбха къор.
Шайтан алдады, тюзлюк къаргъады.
Алим болгъандан эсе, адам болгъан къыйынды.
Кеси юйюмде мен да ханма.
Ариуну – ауруу кёб.
Ишлегенден, къарагъан уста.
Адам сёзге тынгыла, акъыл сёзню ангыла.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Аман къатын сабий табса, бий болур…
Акъыл неден да кючлюдю.
Тау башында, тау болмаз, джангыз терек, бау болмаз.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Иги адамны бир сёзю эки болмаз.
Минг тенг да азды, бир джау да кёбдю.
Адамны сабийин сюйген джюреги, бычакъча, джитиди.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Къонакъ хазыр болгъанлыкъгъа, къонакъбай хазыр тюлдю.
Джарлыны тону джаз битер.
Таш ата билмеген, башына урур.
Тойгъа барсанг, тоюб бар, эски тонунгу къоюб бар.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
Къралынгы – душмандан, башынгы от бла суудан сакъла.
Тынгылагъан тынгы бузар.
Аджашхан тёгерек айланыр.
.