Джыланны къуйругъундан басарынг келсе, аны башы болгъанын унутма.
Чакъырылгъанны аты, чакъырылмагъанны багъасы болур.
Джюрекден джюрекге джол барды.
Тёгюлген тюгел джыйылмайды.
Аманны эки битли тону болур, бирин сеннге кийдирир, бирин кеси киер.
Тойгъандан сора, ашны сёкме.
Ёксюзню тилеги къабыл болур.
Ат да турмайды бир териде.
Кесине оноу эте билмеген, халкъына да эте билмез.
Кечеси – аяз, кюню – къыш, джарлы къаргъагъа бир аш тюш!
Рысхы джалгъанды: келген да этер, кетген да этер.
Аман киши кеси юйюнде – къонакъ.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Эшекге миннген – биринчи айыб, андан джыгъылгъан – экинчи айыб.
Ишлемеген – тишлемез.
Ашаса, ашамаса да, бёрюню ауузу – къан.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Адамны джюреги нени кёрюрге сюйсе, кёзю да аны кёрюрге ёч болады.
Ханы къызы буюгъа-буюгъа киштик болду.
Аш иеси бла татлыды.
Билгенни къолу къарны джандырыр.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Тенгни тенглиги джашай барсанг билинир.
Кийим тукъум сордурур.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Окъугъан – асыу, окъумагъан – джарсыу.
Эр абынмай, эл танымаз.
Итли къонакъ джарашмаз.
Эл тойса, тоймагъан, эл къойса, къоймагъан.
Ачны эсинде – аш.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Ата джурт – алтын бешик.
Этек чакъмакълары баш джаргъан, сёлешген сёзлери таш джаргъан.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Байлыкъ тауусулур, билим тауусулмаз.
Ишленмеклик адамлыкъды.
Ачлыкъ отха секиртир.
Ашына кёре табагъы, балына кёре къалагъы.
Шекер бла туз – бир болмаз, ушамагъан – юй болмаз.
Тамырсыз терекге таянма – джыгъылырса.
Кёб джашагъан – кёб билир.
Чомарт къонакъ юй иесин сыйлар.
Кимни – тили, тиши онглу, кимни – къолу, иши онглу.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Аман эсирсе, юйюн ояр.
Эски джаугъа ышанма.
Джангызны оту джарыкъ джанмаз!
Онгсузну – джакъла, тенгликни – сакъла.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Ауругъан – джашаудан умутчу.
.