Адамны сыфатына къарама, сёзюне къара.
Ач уят къоймаз.
Джыгъылгъанны сырты джерден тоймаз.
Биреу ашаб къутулур, биреу джалаб тутулур.
Адамгъа аман кюн соруб келмейди.
Артына баргъанны, къатына барма.
Ауузу аманнга «иги», деме.
Адам туугъан джеринде, ит тойгъан джеринде.
Билмейме деген – бир сёз
Къызны минг тилер, бир алыр.
Эки элинги тыйсанг, джети элде махталырса.
Таякъ этден ётер, тил сюекден ётер.
Атадан ёксюз – бир ёксюз, анадан ёксюз – эки ёксюз.
Хар ишни да аллы къыйынды.
Джогъун бар этген, барын бал этген.
Кюн кёрмеген, кюн кёрсе, кюндюз чыракъ джандырыр.
Къыйынлы джети элни къайгъысын этер.
Аджаллыгъа окъсуз шкок атылыр.
Ач къарынны, токъ билмез
Джылкъыдан – ат чыгъар, тукъумдан – джаш чыгъар.
Итли къонакъ джарашмаз.
Кёб ашасанг, татыуу чыкъмаз, кёб сёлешсенг, магъанасы чыкъмаз.
Кёзден кетген, кёлден да кетеди.
Чакъырылмагъан къонакъ тёрге атламаз.
Келлик заман – къартлыкъ келтирир, кетген заман – джашлыкъ ёлтюрюр.
Тили узунну, намысы – къысха.
Ойнай-ойнай кёз чыгъар.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Уллу сёзде уят джокъ.
Малны кют, джерни тюрт.
Тойгъан джерге джети къайт.
Ишленмеген джаш – джюгенсиз ат, ишленмеген къыз – тузсуз хант.
Биреуню къыйынлыгъы бла кесинге джол ишлеме.
Айтхан – тынч, этген – къыйын.
Ариу сёз – джаннга азыкъ, аман сёз – башха къазыкъ.
Биреуге аманлыкъны тилеме да, кесинге ашхылыкъны тиле.
Ишин билген, аны сыйын чыгъарады.
Окъуусуз билим – джокъ, билимсиз кюнюнг – джокъ.
Билим насыб берир, билим джолну керир.
Ашда – бёрю, ишде – ёлю.
Айранны сюйген, ийнек тутар.
Суу ичген шауданынга тюкюрме.
Булут кёкге джарашыу, уят бетге джарашыу.
Сёлеш деб шай берген, тохта деб, сом берген.
Аллахдан тилесенг, кёб тиле.
Кесинг сынамагъан затны, адамгъа буюрма.
Къууут – джелге, берне – бошха.
Айран ичген – къутулду, джугъусун джалагъан – тутулду.
Келгинчи, къонакъ уялыр, келгенден сора, къонакъбай уялыр.
Рысхы – сют юсюнде кёмюк кибикди.
.