Аш иеси бла татлыды.
Кёзню ачылгъаны – иги, ауузну джабылгъаны – иги.
Татлы сёз – балдан татлы.
Дженгил джетерикме деб, узун джолну къоюб, къысхасын барма.
Бети къызарыучу адамны, джюреги харам болмаз.
Адамны бетине къарама, адетине къара.
Келинин тута билмеген, къул этер, къызын тута билмеген, тул этер.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Джарашыу сюйген – джалынчакъ.
Чабакъсыз кёлге къармакъ салгъанлыкъгъа, чабакъ тутмазса.
Нарт сёз – тилни бети.
Телиге акъыл салгъандан эсе, ёлгеннге джан салырса.
Джигер – джаннга къыйынлыкъ.
Ойнаб айтсанг да, эслеб айт.
Ауругъанны сау билмез, ач къарынны токъ билмез.
Бал – татлы, балдан да бала – татлы.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Эки итни арасына сюек атма, эки адамны арасында сёз чыгъарма.
Ач къарным, тынч къулагъым.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
Намысы джокъну – дуниясы джокъ.
Ач бёрюге мекям джокъ.
Душманны тышы – акъ, ичи – къара.
Иесиз малны бёрю ашар.
Тойгъа алгъа да барма, тойда артха да къалма.
Ач, тоймам, дейди, тойгъан, ач болмам, дейди.
Эркишиге тары кебек танг кёрюнюр.
«Ма», - дегенни билмесенг, «бер», - дегенни билмезсе.
Джолда аягъынга сакъ бол, ушакъда тилинге сакъ бол.
Иги сёз – джаннга азыкъ, аман сёз башха – къазыкъ.
Сабий болмагъан джерде, мёлек болмаз.
Терслик кетер, тюзлюк джетер.
Эки ойлашыб, бир сёлешген.
Къарт бла баш аша, джаш бла аякъ аша.
Намысы болмагъанны, сыйы болмаз.
Босагъагъа джууукъ орун болса, ашыгъыб тёрге озма.
Ишлемеген – тишлемез.
Къартха ушагъан джаш – акъыллы, джашха ушагъан къарт – тели.
Аз айтсам, кёб ангылагъыз.
Харам къарнашдан, халал тенг ашхы.
Къарыусузгъа кюлме, онгсузгъа тийме.
Аджал соруб келмез, келсе, къайтыб кетмез.
Бети бедерден, намыс сакълама.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Татлы тилде – сёз ариу, чемер къолда – иш ариу.
Эл бла кёргенинг эрелей.
Келинни – келгинчи, бёркню кийгинчи кёр.
Джолунга кёре – джюрюшюнг, джагъанга кёре – юлюшюнг.
.