Къозулугъунда тоймагъан, къойлугъунда тоймаз.
Тели турса – той бузар.
Хата – гитчеден.
Босагъа таш юйге кирмей эди, тыбыр таш эшикге чыкъмай эди.
Башы ишлегенни, ауузу да ишлер.
Насыблы элин сюер, насыбсыз кесин сюер.
Джырчы джырчыгъа – къарнаш.
Къыз тиширыу кеси юйюнде да къонакъды.
Бек анасы джыламаз.
Сибиртки да сыйлы болду, кюрек да кюнлю болду.
Къартны сыйын кёрмеген, къартлыгъында сыйлы болмаз.
Алгъанда – джууукъ, бергенде – джау.
Ишге юренсин къоллары, халкъ бла болсун джоллары.
Сабийликде юретмесенг, уллу болса – тюзелмез.
Сютден ауузу кюйген, суугъа юфгюре эди.
Джаш болсун, къыз болсун, акъылы, саны тюз болсун.
Къар – келтирди, суу – элтди.
Бир онгсуз адам адет чыгъарды, деб эштирик тюлсе.
Чарсда алчыны эл кёреди.
Болджал ишни бёрю ашар.
Билимли ёлмез, билимсиз кёрмез.
Экиндини кеч къылсанг, чабыб джетер ашхам.
Ишлемеген – тишлемез.
Адам къаллай бир ишленмесе, аллай бир кесин уллу кёреди.
Къонагъынгы артмагъын алма да, алгъышын ал.
Ата – баланы уясы.
«Ёгюз, джаргъа джууукъ барма, меннге джюк боллукъса», - дегенди эшек.
Хатерли къул болур.
Иги бла джюрюсенг, джетерсе муратынга, аман бла джюрюсенг, къалырса уятха.
Ханнга да келеди хариблик.
Тойгъан джерге джети къайт.
Гырджын – тепсини тамадасы.
Зар адам ашынгы ашар, кесинги сатар.
Ана кёлю – балада, бала кёлю – талада.
Ургъан суудан башынгы сакъла.
Ёлюр джаннга, ёкюл джокъ.
Дуния малгъа сатылма, кесингден телиге къатылма.
Чабакъ башындан чирийди.
Байлыкъ адамны сокъур этер.
Тамбла алтындан бюгюн багъыр ашхы.
Окъугъанны бети джарыкъ.
Чомарт джарлы болмаз.
Кийимни бир кюнню аясанг, минг кюннге джарар.
Къарт айтханны этмеген, къартаймаз.
Къобан да къуру да къобханлай турмайды, адам да къуру да патчахлай турмайды.
Аууздан келген, къолдан келсе, ким да патчах болур эди.
Терек ауса, отунчу – кёб.
Таш ата билмеген, башына урур.
Эшекни не къадар тюйсенг да, ат болмаз.
Ашын ашагъанынгы, башын да сыйла.
.